![]() |
DE KRACHT VAN DIVERSITEIT inleiding
|
|
|
Kunstenaars
bieden een reflectie op de wereld waarin we leven. Het kunstwerk is het
resultaat van de ervaring van de kunstenaar. Zowel
de ervaring van de realiteit als de ervaring tijdens het
creatieproces. Het kunstwerk is een interpretatie van de kunstenaar en
wordt geïnterpreteerd door de toeschouwer. Hierin ligt een intrigerende
taak voor de kunstenaar: de toeschouwer bewust maken van zijn omgeving. De
ontdekking van die beeldtaal van de kunstenaar verwijst naar de banaliteit
van het leven zelf. Het publiek is het kijken voorbij ‘gekeken ‘ en
moet hoognodig terug om te herbronnen over het leven zelf (want wat is
cultuur anders dan het leven zelf ?) De
diversiteit van de kunstenaars staat evenredig met de diversiteit van dit
leven. Onze multiculturele samenleving kan alleen maar baat hebben bij het
ontdekken van de gelijkheid en het verschil tussen zichzelf en de ander.
Want zijn we wel allen zo verschillend ? De globalisering is in ieder
geval niet het zelfde als de universaliteit die de kunstwereld beoogt. De
verscheidenheid en de toch terug komende thema’s die kunstenaars
gebruiken zijn universeel: ‘de mens en zijn omgeving’. Kamerplant en
landschap krijgen hun eigen interpretatie, divers van kunstenaar tot
kunstenaar. De achtergrond van het individu speelt hierin een
doorslaggevende rol, niet zozeer omwille van zijn nationaliteit als wel
van zijn onmiddellijke omgeving (actie, maar ook interactie). De
persoonlijke interpretatie geeft de doorslag in het maken, maar ook in het
interpreteren van een kunstwerk. In
deze tentoonstelling worden twaalf kunstenaars met een verscheidenheid aan
achtergrond geconfronteerd met het publiek. Meer nog, door de plaatsing
van deze tentoonstelling in de context van een brede diversiteit aan
toeschouwers, de opening valt immers samen met de ‘zomerlief-feesten’,
wordt de uiteindelijke boodschap nog benadrukt.
|
||
|
|
||