MOERDIJKERS BEZOEKEN DOEL

 

Gebelgde Moerdijkers schrikken van Doel

Door Romain van Damme  BN - DE STEM

19 februari 2001, DOEL - "Hier slaat de schrik me om het hart!" Op de winderige en koude Scheldedijk in Doel kijkt Wim Rijnart van de Stichting Behoud Buitengebied Moerdijk (SBBM) verbijsterd om zich heen.
Rechts ligt het dorpje Doel in de schaduw van de immense koeltorens van de kerncentrale. Links is de bouwput voor het Deurganckdok almachtig groot en diep en tot ver in de wijde omtrek zie je hevig rokende fabrieken en een woud van hijskranen.

Bevrijden
Samen met John Ettema en Marjolein Schellekens van de SBBM is Wim Rijnart op bezoek bij de actiegroep '2020' die zich al jaren inzet om het Scheldedorpje Doel uit de klauwen van de Antwerpse haven te bevrijden. Amper zestig kilometer verderop probeert de SBBM de aanleg van het industrieterrein Moerdijk II tegen te houden.
Twee bedreigde dorpen die de hete adem van de industrie in de nek voelen. "Maar hier in Doel is het wel heel erg", erkennen de Moerdijkers die met stijgende verbazing de verhalen van Rudi Van Buel, Maurice Vergauwen en Marina Apers aanhoren. Zij zijn van de actiegroep '2020'.

Raakvlakken
Ze kennen elkaar van wat e-mailberichten, krantenartikelen en van contacten via milieuverenigingen. Rijnart: "We hebben op een gegeven moment gezegd: we moeten elkaar toch eens zien. Misschien kunnen we wat van elkaar leren. Zo zijn er wellicht punten waar je niet bij stil staat. Natuurlijk is er een groot verschil tussen BelgiŽ en Nederland, maar ongetwijfeld zijn er ook raakvlakken."
Zoals de volgens beide actiegroepen overduidelijke manipulatie van cijfers door bestuurders. En niet te vergeten, de loze beloftes. Rudi Van Buel: "Hier zijn de gekste dingen gebeurd. Aan de rand van het dorp ligt het Doeldok. Twintig jaar geleden gebouwd. Nog nooit gebruikt! Nu wordt er in een gedeelte van het dok vervuild slib van de Schelde gedumpt." Het ruim tweeŽnhalf kilometer lange en vijfhonderd meter brede Doeldok (330 miljoen) moest er komen omdat de chemische industrie in Antwerpen langs de Schelde een nieuwe plek zocht. Van Buel: "Die industrie is er nooit gekomen, maar met het dok konden ze niets anders doen omdat het speciaal gebouwd was voor de chemische fabrieken. Met schuine taluds bijvoorbeeld, ongeschikt voor containerterminals." De Moerdijkers worden er een beetje stil van. Zo zou het kunnen worden. Moerdijk ingeklemd tussen twee industriegebieden. "Al is de afstand tussen dorp en het industrieterrein bij ons wel groter dan hier", zegt Rijnart. "Maar we zitten ook met het buitengebied waar veel zal veranderen."

Verdriet
Tot groot verdriet van de bewoners. Dat zelfde verdriet vindt je ook in Doel. "Niemand vraagt hier om de industrie", zegt Maurcie Vergauwen. "Vrijwel iedereen wil hier blijven wonen. Maar kan dat ook? Nog altijd is er geen duidelijkheid, dat vreet aan de mensen."
Doel heeft inmiddels steun gekregen uit onverwachte hoek. De Raad van State heeft van een commissie het advies gekregen de bouw van het Deurganckdok stil te leggen en de Europese commissie heeft de Vlaamse regering hardhandig op de vingers getikt. Bruel: "De regering heeft te voorbarig en te lichtzinnig gehandeld."
Daarom is er nog altijd hoop in Doel waar inmiddels 78 van de 466 huizen verkocht zijn aan de havenmaatschappij. Hoop is er ook nog in Moerdijk. Rijnart: "Ruim 85 procent van de bevolking is tegen de aanleg van Moerdijk II. Maar de overheid wil het toch en dramt maar door. Dat begrijp ik dan niet."

Nuttig bezoek
De wandeling door het troosteloze dorp aan de Schelde mist zijn uitwerking niet. Zover mag het in Moerdijk nooit komen. Een uitermate nuttig bezoek, vindt John Ettema. "Wij zijn dan wel geen Belgen, maar we leven zeker mee. Als gebelgde Moerdijkers."

----- ooo O ooo -----

Een delegatie van de Stichting Behoud Buitengebied Moerdijk (SBBM) uit Nederland werd op zaterdag 
17 februari 2001 in Doel verwelkomt door Doel 2020.
 

23/02/2001 De Wase Koerier

SBBM werd vertegenwoordigd door dhr. Wim Rijnart, dhr. John Ettema en dhr. en mevr. Robert en Marjolein Schellekens. Doel 2020 werd vertegenwoordigd door dhr. Maurice Vergauwen, mevr. Marina Apers en dhr. en mevr. Rudi en Myriam Van Buel.
Een wandeling in het dorp, het zicht op de werken aan het Deurganckdok en een korte verplaatsing naar het Doeldok gaven samen met de nodige uitleg een reŽel beeld van wat er gaande is in en rondom Doel.
In de vergadering die volgde werd eerst even de problematiek geschetst betreffende Moerdijk.
SBBM werd opgericht door inwoners van de gemeente Moerdijk, die niets zien in de plannen van het gemeentebestuur om de gemeente Moerdijk te veranderen van een landelijke in een stedelijke gemeente. De Stichting stelt zich tot doel om in het buitengebied van de gemeente de huidige bestemmingen en functies te handhaven om het bestaande open en landelijke karakter van dit gebied te waarborgen. Net zoals bij ons in Doel worden ook hier mensen bedreigd met onteigening en zouden zij plaats moeten ruimen voor uitbreiding van de industrie.
Vervolgens werd uitvoerig besproken hoe zowel SBBM als Doel 2020 de zaken aanpakken en werd op dat vlak heel wat ervaring uitgewisseld. Al snel bleek dat ook hier heel wat gemeenschappelijke punten naar voor kwamen.
Er werden reeds onderlinge afspraken gemaakt voor een eerste gezamelijk initiatief.
SBBM en Doel 2020 drukten samen de wens uit om te streven naar een nauwer internationaal samenwerkingsverband.
Deze boeiende en verrijkende kennismaking leverde alvast positieve resultaten op. Het goed gevulde namiddagprogramma werd afgesloten met een gezellige maaltijd in restaurant Doel5.

 

[Home page][Overzicht Doel Blijft][Jaaroverzichten]