Vorstelijk behangen.Het papier komt los van de muren, vergeelde plafonds, ook bij onze geliefde vorsten. De verfafdelingen bij de doe-het-zelvers plat lopen is er niet bij. Dikke boeken papierstalen, worden doorbladerd. Gezocht wordt de vaardigste behanger. Het moet lang meegaan, het mag wat kosten . Geen schellen hesp , maar toch Jan Fabre. Wat moet het zijn ,en wat mag het zijn ? En mag het iets meer zijn ?Het moeten mestkevers zijn. Het mag kunst zijn. Het zal 4 miljoen kosten. Een vriendenprijsje, maar toch iets te veel, voor slechts ene kostverdiener. Hare Majesteit komt tot het inzicht dat ze haar eigen behangselpap niet zelf aan kan roeren. In heuglijke gedachtenis, haar wuivende en vief-larène juichende onderdanen, meent hare Majesteit na rijp beraad ,een beroep te kunnen doen op de welgemeende mildheid harer onderdanen. Om tegemoet te komen aan de wens onzer geliefde vorstin, om te voorkòmen, de verdere verkrotting, der koninklijke verblijven , stort, - een ware Belg waardig, uwe frank in 's Konings schatkist ! Bovenstaand overschrijvingsformulier is freeware . Iedereen mag het afdrukken, verspreiden, invullen en opsturen. Hopelijk is het rekeningnummer juist. Vivat de kunst en vief la rèn ! Te beurt valt U voorzeker, des Vorstens dankbaarheid, in vreugde vol akkoorden. Geeft Prof. J. Rampelberg ook iets ? |
MoslimfundamentalismeHet is typisch voor de westerse mens dat hij een verschijnsel zoals het moslimfundamentalisme tracht te verklaren d.m.v. westerse denkpatronen.Het moslimfundamentalisme zou zijn oorzaak vinden in de grote kloof tussen arm en rijk. Deze verklaring kent nogal wat bijval in linkse kringen, omdat ze wonderwel past in het marxistische wereldbeeld van de revolutie die groeit uit grote sociale ongelijkheid.Deze verklaring toont echter een volslagen gebrek aan inzicht in het islamitische geloof aan. De kracht van het moslimfundamentalisme vindt immers niet zozeer zijn oorsprong in de armoede van de moslims, maar in hun zeer uitgesproken ideeën over goed en kwaad, die - in tegenstelling tot bij het christendom - niet gewijzigd zijn onder invloed van het modernisme. Het begrip jihad slaat op de heilige oorlog tegen het kwaad. Met het kwaad wordt in de eerste plaats bedoeld : de verleiding. Immers, het is de duivel die ons voortdurend tracht te verleiden tot de zonde. En het leven zit boordevol verleidingen : de begeerte voor een vreemde vrouw,het benijden van andermans rijkdom, het nastreven van alleen maar materialistische bezittingen, enz. Deze verleidingen moet een goede moslim weerstaan. Hulpmiddelen daartoe zijn o.m. de voorgeschreven vrouwenklederdracht en de verplichting tot het geven van aalmoezen. In de Verenigde Staten van vandaag worden deze verleidingen echter niet enkel toegestaan, ze worden er - in de ogen van vele moslims - openlijk gepropageerd. Pornografie, drugs, rock 'n roll, blind materialisme : genotzucht is er de norm geworden. Voor heel wat moslims zijn de Verenigde Staten vandaag dan ook de emanatie van het Kwaad: het rijk van Satan op aarde. En Satan tracht vandaag - met de Amerikaanse beeldcultuur die de hele wereld bestrijkt - iedereen tot de zonde van de genotzucht te verleiden. Waar de jihad door de gematigde moslims dus nog steeds gezien wordt als een 'persoonlijke heilige oorlog' tegen de verleiding, wordt hij door vele extreme moslims uitgebreid tot de bron van het Kwaad: het rijk van Satan. Vandaar de sympathie die vele gematigde moslims toch voelen voor hun meer extremistische geloofsgenoten. Deze gematigde moslims betreuren de onschuldige slachtoffers die op 11 september gevallen zijn, en veroordelen de aanslagen daarom. Maar er is ook bewondering en een zekere sympathie voor Bin Laden: voor hen is hijniet in de eerste plaats een moordenaar van onschuldigen, maar iemand die Amerika, het rijk van Satan op aarde, wil vernietigen. Het verklaart ook waarom een land als Iran, dat de (sjiitische) Noordelijke Alliantie in Afghanistan steunt in haar strijd tegen de (soenitische) Taliban, toch gekant is tegen de uitlevering van de soeniet Bin Laden aan de VS : aan de Grote Satan lever je immers geen moslim uit. Hoeveel economische steun het Westen ook van plan is te geven aan bevriende moslimlanden, en hoezeer deze landen ook zouden ingeschakeld worden in de wereldeconomie, dit zal nooit de kracht breken van dit rotsvaste geloof. Dàt is de kracht van het moslimfundamentalisme, en de reden dat moslimfundamentalisten niet enkel armoedzaaiers zijn. Het zijn gelovigen, die - in de religieuze betekenis van het woord - zichzelf zien als martelaar in de strijd tegen het kwaad. Deze kracht doe je niet te niet door de kloof tussen arm en rijk te versmallen. De kracht en de overtuiging van dit extreme moslimgeloof kent zijn gelijke niet. Tekst dankbaar overgenomen van Patrick Dhollander ©18.10.2001 |
Onbedorven kinderen en brave zielen worden de onderdrukten van de vrije meningsuiting. |
| Naar aanleiding van uittreksel van Urbanus´show op zondag 29 november 1998 op TV 1. Tussen kleinkunst en schunnigheid tracht zich te bewegen de heer Urbanus. Het achtervoegsel anus niet meer nodig hebbend, in zijn laatste Tv-show constant aanwezig. Here mijn tijd, dat een openbare omroep dergelijke puberale heiligschennis de ether instuurt. Het is Urbanus, waarschijnlijk in naam van de vrijheid van de kunstjesmaker, toegestaan zijn drek over de zondagse primetime uit te smeren De eens originele Brabander begint zich op zijn oude dag zijn jeugd te herinneren. Aldus worden de al lang uit hun hengsels gestampte deuren van de allerlaatste heilige huisjes nog maar eens plat gelegd. Schunnig doen, geen grappig zijn. Belachelijk maken. Boven de Moerdijk, denkt Urbanus, staan ze alweer te drummen. Maar dat mag geen alibi zijn om aan af-voeding te doen. De lolbroek van Urbain was zoal het plezantste bindende element van den helen avond. Maar goed dat de reikwijdte van de VRT haast niet buiten Vlaanderen gaat. Maar heb zelf maar eens jonge Urbanusfans in huis! Uw fan zijn gaat er wel vanaf. |
Puberale Roza.Puberaal zou je ook ROZA kunnen noemen. Maar het past niet de echte pubers aldus onrecht aan te doen. Na het verdwijnen van Chris van den Durpel zijn het anderen die bewijzen dat ze ook typetjes kunnen neerzetten. Aldus teistert ROZA de huiskamer met zijn/haar interviews. Niet dat het de verkleedde jongeman volledig aan humor zou ontbreken. De ruige dubbelzinnige zever is er echter allang teveel aan. Vaneigens dat mejuffrouw Joyce De Troch er nog maar eens op haar imago van mooi wulps blondje wil vastgepind worden. Hoe een ex-minister, o.a. van (jawel!) Nationale Opvoeding en Cultuur, en would-be staatsman zoals de heer Herman De Croo er zich toe kon lenen mee te werken aan een programma van zulk allooi, ligt minder voor de hand. Waarschijnlijk voor de kosteloze publiciteit. Ook al heeft ze een geurtje, toch steeds graag meegenomen.De toenemende rauwheid en het vulgaire taalgebruik bij een deel van de schoolgaande jeugd gade slaand, stelt zich de vraag of men van de overheid iets meer terughoudendheid mag verwachten. De boer die gier wil rijden is het geraden dit niet op de noen te doen. En als de VRT omwille van het enorme overschot, mest wil spreiden, dat ze dan eens wachten tot de vensters van de kinderkamers toegetrokken zijn. Dan zal een deel van de goegemeente zich niet hoeven te ergeren en kunnen behoeftige kijkers zich ooit volledig vergapen aan BV-puik en andere Wijzen die toch zo graag hun broek afsteken. |
De Panoramamol.Als serieus werkende mensen de volgende dag uitgeslapen aan de slag moesten hebben ze de Panorama-uitzending van eigen bodem weeral moeten missen. Niet dat er daardoor een niet dichten gat in hun cultuur ontstaat, maar toch. Het fenomeen Johan De Mol stond op het menu. Zeker is dat de commissaris ontslagen werd op grond van rechtse sympathieën.Het Vlaams Blok haalde de voormalige politiecommissaris in huis. Alsof Brussel hiervoor moet beven? Het gedrag van enige vreemdelingen in Brussel jaagt blijkbaar menige frankofoon gedeclareerde autochtoon terug in het Vlaamse kamp. Of dit de ontvlaamsing van het hoofdstedelijk gewest zal afremmen valt nog te bezien. Alleszins schiet het paniekerig gemarchandeer der gevestigde politieke partijen voorbij aan het doel, een democratische pacificatie te bevorderen. De heer De Mol kon in Panorama beweren dat hij omwille van zijn speuren naar de georganiseerde misdaad uit de politiedienst ontheven werd. Alsof ze voor represailles (van wie dan wel) moesten vrezen, kwamen voor de kijker onherkenbaar gemaakte mannen getuigen over wetsovertredingen die door de politiediensten onder bevel van Johan De Mol werden begaan. Stonden die daar nu te liegen of wat mocht de bedoeling zijn van hun weinig heldhaftig camera-optreden? Panorama werpt vragen op, het antwoord mag je raden. |
| Terug naar tof.at.tf |