Sinds 1993 zijn er geen
grenzen meer en dus ook geen douane - grenskantoren. Maar de gebouwen
losten niet samen met de landsgrenzen in lucht op: wat is er sindsdien
van geworden? Kregen zij een andere officiële bestemming, werden
ze verkocht, afgebroken? En als deb douanekantoren weg zijn, hoe
komt het dat we op de snelwegen (bijvoorbeeld aan de grens in Limburg
op de E 314 in Boorsem en op de E 25 in Moelingen) toch noch douanekantoren
geopend zien?
Daar waar in Belgisch Limburg nog in 4 kantoren douanediensten gevestigd bleven - maar dan als binnenlands kantoor: "Het zou te gek zijn hier een geschikt gebouw te sluiten en daar een nieuw te bouwen" hebben de Nederlandse douaniers zich allen teruggetrokken. "Vandaar dat er op de snelweg nog steeds douane - activiteit zichtbaar is op de grens: dat is voor vrachtwagens die er hun formaliteiten wensen te vervullen. En waar zet je zo'n dienst: waar hen dat het beste uitkomt, langs de snelweg dus. Al is het voor ons een binnenlands kantoor Een overzicht van de oude en nog open douanekantoren in Limburg leert ons dat ze op enkele na allemaal een herbestemming gekregen hebben - veelal als woning en in Nederlandse handen terecht gekomen zijn.Een aantal zoals het douanekantoor van Vroenhoven werd afgebroken. Belgen vertoonden weinig interesse in hun douane - patrimonium.
Tussen 1985 en 1990 legde Albert BASTINGS, eerstaanwezend
verificateur - ontvanger te Moelingen, 126 douanegebouwen, waarvan
112 grenskantoren, vast in pentekeningen. Achtereenvolgens die
van Voeren, de Limburgse, de Belgisch-Nederlandse, de Belgisch-Duitse,
de Belgisch-Luxemburgse en de Belgisch-Franse.
De originele pentekeningen ( 30 cm x 40 cm ) bevinden zich thans
in het douane museum te Antwerpen. ( D.A. centrum Antwerpen, Kattendijkdok
- Oostkaai 22 ).
In opdracht van "die Vereinigung der Ostbelgischen Spediteure,
Eynatten" met initiator Hubert P.G. Vanaschen werden 17 tekeningen
gemaakt van de Belgisch-Duitse douanekantoren in 1986. Deze originelen
zijn nu te bezichtigen in het Göhlmuseum te Kelmis (La Calamine).
Albert Bastings publiceerde ook 4 boekjes (meestal in de taal
van de plaatselijke grensstreek) met bijkomende informatie over
de geschiedenis en het ontstaan van de Belgische grenzen. Tenslotte
verzamelde hij eveneens meer inlichtingen over de plaats en de
eigenaardigheden van elk douanekantoor afzonderlijk.
