De Duitse schlager | ![]() |
in Nederland en België |
---|
TRUUS
HOME | INLEIDING | DE PRÉHISTORIE | VAN A TOT Z | CONTACT |
6.7.1949
Getrudis (Truus) Vereecken was voorbestemd voor een muzikale loopbaan, haar vader speelde viool en haar moeder piano. Vanaf haar zevende trok ze naar de muziekschool. Het grote publiek maakte in 1965 kennis met haar in “Ontdek de ster”, tussen 2 en 7 november uitgezonden vanuit de Koningin Elizabethzaal in Antwerpen. Truus was finaliste in de categorie chanson-cabaret met “Jonge liefde”. Twee jaar later nam ze opnieuw deel voor de provincie Oost-Vlaanderen maar ze bleef steken in de voorronde.
De springplank naar het succes, waren haar optredens met het orkest van Dan Ellery. Dan Ellery, een rock-‘n-roll pionier uit Gent, van in het begin van de jaren ’60, had door zijn deelname aan de Grote Volkswagen Varietéprijs van Radio Luxemburg een contract bij Philips gewonnen en kon daardoor ook Truus later bij datzelfde Philips onder dak brengen. Dat leverde haar in 1967, haar eerste hitje op: “Alle leuke jongens willen vrijen”, een cover van Petula Clark’s “Tout le monde veut aller au ciel”, dat Petula ook in het Duits opnam.
In 1968, nam ze “Alle Schotten” een cover van “Jeder Schotte” van Dorthe. In 1969 coverde ze dan Mireille Mathieu’ s “Hinter den Kulissen von Paris”, van het alom bekende Duitse schlagerduo Christian Bruhn-Georg Buschor. Wendy Van Wanten zou het nummer in 1998 trouwens nogmaals coveren. De b-zijde “Honderd kussen” haalde ze bij Vicky Leandros, “100 Küsse auf Papier”. In 1970 was Truus opnieuw bij Dorthe op bezoek voor “Een roze-rode appelboom”, daar heette dat “Ein rosaroter Apfelbaum”.De b-zijde “Jambo” klinkt ook erg Duits, maar doordat ik de plaat zelf niet bezit, kon ik het origineel niet achterhalen. In 1971 was “Van een droom alleen kan je niet leven” haar grootste hit. Het is een cover uit het Engels, maar hier opnieuw dezelfde opmerking als bij “Jambo”. In 1972 ging Truus opnieuw in het repertoire van Vicky Leandros shoppen. “Ich bin wie ich bin”, in het Frans “(Je suis) comme je suis” werd “Ik ben wie ik ben” en “Hey, Joe Mc Kenzie” bleef “Hey, Joe Mc Kenzie”. De Vicky Leandros nummers, die Truus coverde, waren allemaal van de hand van Mario Panas, pseudoniem voor Leo Leandros, Vicky’s vader. Het stemgeluid van haar en Truus lagen trouwens in dezelfde lijn.
In de zomer van 1970 maakte Truus, samen met de betreurde Ron Davis, Kate, Mary Porcelijn en Anne Gayton deel uit van de Belgische ploeg, die in Knokke deelnam aan de Europese Beker voor Zangvoordracht. De Belgische ploeg eindigde derde. Truus glorieerde er en raakte bevriend met de Spaanse zanger Dova, wat haar een optreden in de Oudejaarsavondshow van de Spaanse televsie opleverde. En zeggen, dat Juilo Iglesias toen ook deel uitmaakte van de Spaanse ploeg ...In 1970 nam Truus ook deel aan de Gouden Sirene in het Casino van Middelkerke, ze eindigde 2de met “Caleope”.Het dient gezegd, Truus was een ravissante verschijning, die succes bij de mannen had.
In 1974 veranderde Truus van platenmerk. Ze verliet Philips voor Vogue, waarvoor ze eind 1974 “Eenzaam/Oh Mama” opnam, waarmee ze in maart ‘75 een nr. 1 hit scoorde. A- en b-zijde waren een compositie van haar manager Roland Verlooven, onder het pseudoniem Armath. Van dan af was het gedaan met de cover en waren de meeste nieuwe platen composities van Armath, alias Roland Verlooven dus. Roland was eveneens de manager van Willy Sommers. Truus was gescheiden van Luc Tanghe, “Patatje” uit de “Filosoof van Haeghem” en had troost gevonden in de armen van Willy, die de vader werd van haar dochter Annemie. Bij de geboorte van Annemie was de relatie op de klippen gelopen en kreeg Annemie de familienaam van haar moeder. Toen Willy in 2002 verkondigde, dat zijn vriendin in verwachting was, fristen Truus en haar dochter, Willy’s geheugen evenop. Hij had blijkbaar over het hoofd gezien, dat hij nog een dochter had uit een vorige relatie. Daarna werd in de boekskes de “vergetelheid” bijgelegd.
In 1975 bracht Truus nog “Ik hou nog zoveel van jou” uit, ons ook bekend in de versie van Laura Lynn op haar album “Goud (van hier), uit 2007. “Jij bent maar half meer van mij/Mijn laatste lied” dateert eveneens uit 1975. Die b-zijde had eigenlij een veelzeggende titel, vanaf 1975 ging het nl. zowel bergaf voor de Vlaamse showbusiness als voor Truus.
Een van de mooiste verschijningen uit de Vlaamse showbizz, samen met Marva, verdween van het toneel. De meeste songs van Truus zijn enkel op single terug te vinden. Er bestaat nochtans een verzamelLP met de meeste van haar Philipsopnames ("12 x Truus") en een andere van haar opnames op Vogue. Op de CD “Vlaamse hitzangeressen op verzoek - 34 superhits” uit 2009 staan wel 3 nummers van haar, nl. “Een roze-rode appelboom”, “Achter de coulissen van Parijs” en “Eenzaam”. Het wordt tijd, dat er een CD uitgebracht wordt van haar hele oeuvre.
Truus waagde in 1990 een comeback en anno 2014 doet ze het opnieuw met “Lieg nogmaals”. Afwachten wat het wordt, in alle geval staan de Vlaamse schlagersterren nu weer beter dan in 1990. Ik kijk uit naar haar naam op een van de vele Schlagerfestivals hier te lande. We duimen voor haar!
De info is o.m. afkomstig uit de Vlaamse Showencyclopedie (2009) van Marcel Dickmans en Marc Bungeneers, van Ik hou van jou (2000) van Manu Adriaens, van de Showbizzsite en van Belgian Oldies Radio International.
Foto Marcel Van Landeghem, St. Gillis-Waas