De Duitse schlager | ![]() |
in Nederland en België |
---|
WERNER MÜLLER
HOME | INLEIDING | DE PRÉHISTORIE | VAN A TOT Z | CONTACT |
°2.8.1920 - +28.12.1998
De in Berlijn geboren en in Keulen gestorven orkestleider Werner Müller raakte bij ons vooral bekend door zijn vele LP's op het Londonse Decca Phase 4 platenlabel (20-Kanalaufnahme!)en als begeleider met zijn RIASdansorkest van Caterina Valente.
Werner Müller was van 1948 tot 1967 de orkestleider van het RIASdansorkest of Big Band in Berlijn. Dat op Amerikaanse leest geschoeid orkest was het radio-orkest van de Berlijnse zender RIAS, wat « Radio im Amerikanischem Sektor « betekent. De zender was het gevolg van de naöorlogse verdeling van Berlijn in een Amerikaanse, Franse, Britse en Russische sector. In deze laatste bevond zich de zender « Radio Berlijn » en het sprak vanzelf, dat de Russen de Amerikanen daar geen zendtijd zouden gunnen. Zo ontstond het idee om een zender op te richten, die oorspronkelijk enkel te horen was op de radiodistributie, een systeem dat in Berlijn bekend was uit de Nazitijd. Het systeem om radio via de kabel te verspreiden bestond bij voorbeeld ook bij ons. Ik herinner mij, dat bij voorbeeld dat in Gent in '68 het systeem nog bestond. Voor RIAS startte het als met de D van « Drahtfunk » als DIAS. In 1946 werd het een volwaardige radiozender en was RIAS een realiteit. De zender was niet alleen over heel Berlijn te bereiken, dus ook in het toenmalige Oost-Berlijn, maar ook in een groot gedeelte van de toenmalige DDR. Het station had aan geld (dollars!) geen gebrek en alras werden verschillende orkesten en koren opgericht, o.m. het RIASdansorkest, om naast het zo belanrijke nieuws en schoolradio ter afwisseling het nodige amusement en live-muziek te brengen. Hoeft het nog gezegd, dat RIAS gedurende de Koude Oorlog van groot belang was voor de Westerse propaganda, want ja, die bestond ook, zoals we nu inmiddels wel weten. Met de val van de Berlijnse muur en het werdwijnen van de DDR, verdween ook RIAS in 1992. Het station maakt nu deel uit van DeutschlandRadio. De meeste orkesten en koren bleven echter bestaan, al of niet onder de oude naam. Toch stond hun voortbestaan ter discussie.
Werner Müller begeleidde Caterina Valente o.a. op « Malaguena » en « The breeze and I » en Marlene Dietrich. De typische Müllersound was swing met veel string (=violen). Hij was een van de eersten om klassieke nummers te « moderniseren » (vóór James Last!). Zo zijn mij vooral zijn versies van « Granada », « Hora Staccato » en de « Czardas » van Monti bijgebleven. In 1967 ruilde Werner Müller Berlijn voor Keulen om er het WDR « Tanz und Unterhaltungsorchester » te gaan leiden. Werner kortte de naam direct in tot « Tanzorchester ». Werner Müller nam voor het buitenland (lees: USA) ook verschillende LP's op onder het pseudoniem Ricardo Santos, dat klonk minder Duits ...
Het RIASdansorkest kreeg na Werner Müller Horst Jankowski als dirigent, die naam zou maken met zijn pianosong « A walk in the Black Forrest ». De laatste orkestleider van de RIAS Big Band was Jiggs Whigham, het orkest hield immers in 2002 op te bestaan…